–Diga?
–Son don Andrés Fernández. A miña señora, dona Leonor, é a presidenta da Asociación de Mulleres da súa Casa que Fan un Gasto Considerable en Pescada Fresca, coñecida tamén como AMCFGCPF. Pasadomañá teñen prevista unha conferencia no seu local social e xa non queda na cidade ninguén que non falase aló, porque teñen conferencias todas as semanas, polo que terá que ir vostede.
–E canto pagan?
–Pagar? Vostede é tolo. Pagarlle por falar?
–Eu, se teño que dar unha conferencia, preciso dedicarlle un tempo á súa preparación e, penso, teño dereito a que se me aboe ese meu esforzo.
Ante tal pretensión, don Andrés Fernández deu por rematada a conversa e colgou o aparello. Aos dez minutos timbrou de novo o teléfono.
–Mire, son dona Leonor Rovira de Fernández... A cousa é que... terá que ser vostede o que fale pasadomañá. Doulle 10 euros...
–E de que hei de falar?
–Dalgún animal caseño, iso é o que máis nos gusta...Non poden ser nin o can, nin o gato, nin peixes, nin paxaros... e non veña con animais bastos de aldea, coma vacas, cochos, bestas, ovellas e demais. Teña en conta a clase de xente que formará o seu auditorio e mais a categoría da Asociación...
Xa no leito, Lamote cavilou sobre a conferencia. De que animal había disertar? Deulle voltas ao miolo e nada se lle ocorría, pero con estas e con outras, pasaron os días e deu a hora da conferencia...
«O tema da miña disertación será “Xeneralizacións sobre da cría, costumes e posibilidades de utilización no fogar do entomodelfo”. Como a maioría de vostedes xa sabe, o entomodelfo é un mamífero ovíparo orixinario de Groenlandia. Coñecido cientificamente como Marsupíctero marsupíctero, non sería esaxerado dicir que é algo desgraciado nos seus primeiros tempos de vida, pois a nai, despois de poñer un único ovo, vese instintivamente forzada a emigrar ao suroeste asiático, polo que deixa a cría abandonada á súa sorte. Isto supón o primeiro trauma para o entomodelfo, posto que é un animal mamífero. Mais a vida é a vida e o noso entomodelfo non pode máis ca procurar a mantenza pola súa conta, mantenza que atopa na castaña cocida, que será para sempre o seu principal alimento... A cousa é que a castaña pode ser considerada como a súa base alimentaria, polo que resulta doado velo apañando nelas polo outono nalgúns soutos do Courel.
»O espallamento do mal da tinta, que tanto prexudica os castiñeiros, está a situar en grave perigo a supervivencia do entomodelfo, polo que un equipo de investigadores intentou axeitalo a un novo tipo de alimentación: así, despois de dezanove días de ensaios nos establecementos da rede McDonald’s, tiveron oportunidade de comprobar que o entomodelfo non está capacitado nin mental, nin organicamente para a gastronomía moderna, polo que decidiron deixalo á súa sorte...
»Mais non esquecín, distinguidos oíntes, o motivo primeiro da miña presenza aquí, que vén dada polo tema xenérico de animais domésticos, e agora penso, cómpre pola miña parte darlles unha referencia da actitude do entomodelfo na súa relación coas persoas. É un animal pouco molesto na casa se non o meten en discusións de tipo político ou social, ao tempo que podemos tamén asegurar os seus hábitos de limpeza, ademais do estético da súa presenza... Pon algo de cara de riso diante de certas visitas, pero ten sempre ben amañado o lugar que se lle destina a cuarto...
Na época de celo asubía, moi afinadamente, retallos de coñecidas composicións musicais. E agora debo dar conta do trazo máis característico do animal de que ando a falar... O entomodelfo asubía e canta, dispensando, polo cu...
Murmurios fortes no público.
»E con isto remato a miña disertación sobre o entomodelfo».
A xente aplaudiu máis do que Lamote supuña. Dona Leonor e tamén os demais quedaron algo confusos coa intervención do conferenciante, pero calaban a boca para non comprometerse uns cos outros. O noso home apalpaba os cartos no peto mentres respondía as preguntas do público. Tan pronto como puido, pechou o acto e intentou coller cara á porta. Estaba a piques de botarse fóra cando se lle achegou unha nena, preciosa, duns sete ou oito anos.
–Quería amosarlle o meu entomodelfo. Aquí o ten. Chámanlle Monaxelo.
E era o entomodelfo máis fermoso que Lamote vira nunca.
Un magnífico exemplar que contestou ao saúdo do home chiscando con picardía o ollo esquerdo...
PACO MARTÍN , Das cousas de Ramón Lamote. (Adaptación)
ACTIVIDADES:
1. Busca o significado de todas as palabras da lectura, que non entendas:
2. Analiza a conferencia de Ramón Lamote e responde.
• Cal é o tema?
• O autor usa un rexistro lingüístico coloquial ou formal?
• Houbo coloquio final?
• Lamote leva a conferencia ben preparada? Por que?
• Como reaccionou o público ao final da conferencia?
E os que o contrataron?
3. Explica o sentido que ten o final do texto. Como é posible que a nena teña un entomodelfo?
VOCABULARIO:
SINTAXE:
1.- Subliña o grupo do suxeito nas seguintes oracións e rodea o núcleo de cada unha:
Os profesores teñen unha reunión esta tarde.
A nai de Neves colleu o tren das dúas e media.
Vós sempre paseades por esta praia.
Esa montaña ourensá é a máis alta de Galicia.
Onte Paulo marcou dous goles de cabeza.
Eu esquecín as lentes de sol na piscina.
Gústame moito esta paisaxe de montaña.
O xoves pasado veume ver meu padriño.
O vermello é o máis adecuado.
Iso non pode ser certo.
Dóeme o ollo esquerdo.
O meu non cabe pola porta.
A min interésame máis o pequeno.
Clasifica os suxeitos anteriores nas seguintes categorías: Grupo nominal, Pronome, Adxectivo substantivado.
2.- Indica cales das seguintes oracións carecen de suxeito (impersoais) e cales teñen o suxeito omitido:
Na rúa non había xente.
Comeremos ás dúas no restaurante do río.
Viñeron comigo ata a casa.
Din que van facer un encoro preto da nosa vila.
Díxenche a verdade desde o principio.
Onte orballou toda a tarde.
3.- Subliña o predicado das seguintes oracións e clasifícao en verbal (PV) ou nominal (PN):
Xoán xogará este partido na dianteira.
Aquelas árbores plantounas aí o meu avó.
O gato da irmá de Ana está moi gordo.
Eu xa bebín dúas xerras de auga.
A Henrique gústanlle moito as uvas.
Esta semana meus pais viaxarán a Roma.
A miña nova compañeira de clase enfermou.
4.- Subliña o Atributo nas seguintes oracións e indica a categoría gramatical que desempeña esta función:
A miña nai parecía preocupada por algo.
O director estaba pechado no seu despacho.
Ela é de Ourense.
Seu pai é veterinario.
Fíxose rico en América.
ORTOGRAFÍA:
1.- Pon todos os acentos gráfico que cumpran:
Para alguns e moi facil, sen embargo, a outros resultalles ben dificil. Ainda asi da igual, porque o certo e que desde que nos levantamos ata que nos deitamos, desde a maña ata a noite, pasamos o dia tomando decisions. A maioria das veces tratase, sen dubida ningunha, de asuntos superficiais; pero en bastantes casos enfrontamonos a cuestions trascendentais.
Calquera eleccion pasa por un proceso de preparacion. Sopesanse as alternativas e elixese a mellor entre elas. Non obstante, e imposible coñecer todas as posibilidades que existen e, ademais, nunca eliximos a optima, senon so a mais satisfactoria.
2) Elixe a opción correcta en cada paréntese:
Fun ao cine (co – có) meu compañeiro. Aquel é máis caro (co – có) noso.
Había moita xente (no – nó) concerto. O mariñeiro fixo un (no – nó) para suxeitar ben a barca ao peirao.
A (nos – nós) non (nos –nós) gusta facer (nos –nós ) coas cordas grosas.
Onte estiven (cos – cós) teus pais. Os de fóra son peores (cos – cós) de aquí.
3.- Elixe a opción correcta en cada paréntese:
Vai mercar unha (bola – bóla) de pan. Os rodamentos son caixas de (bolas – bólas).
Pasou o río (pola – póla) (pola – póla) dun carballo. A (pola – póla) pon moitos ovos.
Vai (fora – fóra) e trae leña para o lume. Lembro cando o ano pasado eu (fora – fóra) a Ourense contigo.
Antes de dedicarse á política (fora – fóra) avogado en Vigo.
A miña irmá doíanlle varios (osos – ósos). Os (osos – ósos) atacaron os cortizos daquela alvariza.
O próximo ano quizais (compre – cómpre) un traxe novo. (Compre – Cómpre) que esteades atentos á explicación.
Eu non (vos – vós) impido que marchedes. Pregúntovolo a (vos – vós).
4.- Elixe a opción correcta en cada paréntese:
Fun (a – á) festa con el e díxenlle (a – á) verdade.
(As – Ás) aguias teñen as (as –ás) enormes.
Esta é mellor (ca – cá) túa. É máis rápido (ca – cá) min.
A figueira (da – dá) eira (da – dá) moitos figos.
Ti nunca (das – dás) (das – dás) túas.
Cómpre ter (mais – máis) paciencia con el.
Podía facelo (mais – máis) non quero.
5.- Emparella cada palabra co significado ou función que lle corresponda:
- presente de vir (P3) - parte do corpo
- encoro - presente de vir (P2)
- prendida - pronome átono 2ª persoa
- presente de ser - nome de letra
- presente de ver - imperativo de vir
- nome de letra - e mais
- presente de ver - apuro
6.- Completa este texto con VÉN, VEN, BEN:
Vese ______________ desde aí? Eu creo que aqueles rapaces que están alá arriba non___________ nada. Ti ______________ para o meu lado, que aquí estase moi ____________; e cando pases por onda Xaime, dille se _______________ el tamén.
